|
|
|
|
| Provincie |
Utrecht |
Bijzondere status |
|
| Ligging |
Amerongen |
Jaar van aanwijzing |
1983 |
| Coordinaten |
162.7-446.1 |
Delen beheerd tot |
1983 |
| Hoogte tov NAP |
17 tot 55 m |
FGR |
Hogere Zandgronden |
| Oppervlakte |
43.5 ha |
Fysiotoop |
leemhoudende stuwwal |
| Eigenaar/beheerder |
Staatsbosbeheer |
PNV |
Droog Wintereiken-Beukenbos |
Galgenberg
Galgenberg ligt op de Utrechtse Heuvelrug, een langerekte stuwwal met voor Nederlandse begrippen grote hoogteverschillen. Het bosreservaat ligt op leemarme tot zwak lemige zandgronden en heeft vier verschillende begroeiingstypen.
De geschiedenis van het gebied is goed bekend. In de negentiende eeuw was het grotensdeels in gebruik als heide, waarin eikenopslag voorkwam. In 1892 werden de vakken van het reservaat ingezaaid met dennenzaad van Franse herkomst. De opkomst lukte maar gedeeltelijk. Het huidige grove-dennenbos is hier het laatste restant van. In een andere deel was de opkomst van grove den zo slecht gelukt dat de Berk kans zag zich spontaan te vestigen. De nog aanwezige eikenstrubben hebben zich in de loop van tijd in dit deel verjongd. De grove dennen zijn in 1963 uit dit stuk verwijderd ten gunste van de eiken en berken. Nu zijn de berken zo oud dat ze afsterven.
In het oorspronkelijke grove-dennenbos is geleidelijk een dichte struiklaag van eiken en berken ontstaan, waardoor de weelderig groeiende bosbes door gebrek aan licht afsterft.