| Provincie |
Limburg |
Bijzondere status |
A-locatie/Natura2000 |
| Ligging |
Herkenbosch |
Jaar van aanwijzing |
1999 |
| Coordinaten |
206.9-354.8 |
Delen beheerd tot |
1930/1955, inleidend beheer in 1999 |
| Hoogte tov NAP |
60 tot 75 m |
FGR |
Hogere Zandgronden |
| Oppervlakte |
70.8 ha |
Fysiotoop |
lemig dekzand, dekzand op leem |
| Eigenaar/beheerder |
Staatsbosbeheer |
PNV |
Vochtig Wintereiken-Beukenbos |
Herkenbosserheide is een voormalig hakhoutbos
Het bosreservaat maakt deel uit van het Nationaal Park De Meinweg, een uitgestrekt natuurgebied met heide, bos, vennen en hoogveen. Ten noorden van de weg Meinweg die het Nationaal Park doorkruist, ligt het reservaat bestaande uit de bosgebieden Herkenbosser Heide en Kombergen. Beide delen zijn omrasterd teneinde de schapen die op de heide grazen buiten te houden.
Herkenbosser Heide
De Herkenbosser Heide wordt geheel omsloten door heideterrein. Aan de noordkant stroomt de Boschbeek. In de bosrand zijn de vennen ‘t Vossenkop en het Elfenmeer aanwezig. Oorspronkelijk had dit deel een vochtig karakter. In het verleden is het gebied door intensief gebruik gedegradeerd tot een heidelandschap met eikenhakhoutpercelen. Na de Tweede Wereldoorlog zijn de eikenstobbes niet meer afgezet. Na verwerving van de gronden door Staatsbosbeheer in 1955-1956 is het tot natuurreservaat benoemd. Sindsdien heeft weinig beheer plaatsgevonden. Het gebied geldt als rustgebied voor zwart wild.
Kombergen
Kombergen grenst aan open, vochtige heideterreinen en het beekdal van de Boschbeek. In noordoosten en oosten grenst het aan landbouwgrond en de voormalige staatsmijn Beatrix. Kombergen ligt tegen een helling, die variërend van 60 tot 75 m boven N.A.P. ligt. Het heeft een droog karakter. Het bos bestaat voornamelijk uit op spaartelgen gezet eikenhakhout dat voor het laatst is afgezet rond 1930. Kleine delen zijn ingeplant met fijnspar en grove den. Voor de aanwijzing tot bosreservaat heeft hier groepenkap plaatsgevonden.