|
|
|
|
| Provincie |
Gelderland |
Bijzondere status |
A-locatie/Natura2000 |
| Ligging |
Harderwijk |
Jaar van aanwijzing |
1997 |
| Coordinaten |
176.5-481.5 |
Delen beheerd tot |
1973 |
| Hoogte tov NAP |
+10 tot 17 m |
FGR |
Hogere Zandgronden |
| Oppervlakte |
87.5 ha |
Fysiotoop |
landduinen; uitgestoven laagten |
| Eigenaar/beheerder |
Natuurmonumenten |
PNV |
Berken-Zomereikenbos, Wintereiken-Beukenbos |
Verschillende bostypen kenmerken De Stille Eenzaamheid: een bijzonder fraai reservaat door de hoogteveschillen in het terrein.
De Stille Eenzaamheid ligt in het Leuvenumse bos, een Noord-Veluws bosgebied. Aan de oostgrens van het reservaat stroomt de Leuvenumse beek. Het terrein is geaccidenteerd en bestaat uit verstoven zandgronden: landduinen en uitgestoven laagten. Langs de Leuvenumse beek ligt een randwal.
Het gedeelte van het bos dat is aangewezen als reservaat heeft verschillende begroeiingstypen. De randwal is ontstaan rond 1600. In die tijd zijn eikentelgen aangeplant om de beek, toen belangrijk voor papiermolens, te beschermen tegen dichtstuiven. De strook langs de beek wordt nu gekenmerkt door een hoog aandeel eik en beuk. Vanaf de randwal westwaarts domineert grove den met bochtige smele en kraaiheide in de ondergroei; op landduinen zijn de belangrijkste soorten beuk, lijsterbes en sporkehout en domineert blauwe bosbes. Langs de beek komt witte klaverzuring voor.